Masz bolesne miesiączki? Oto możliwi winowajcy

„Pierwszego dnia okresu biorę tabletki, zwijam się z bólu i odwołuję wszystkie spotkania. Mama miała tak samo, więc chyba taka już nasza uroda”. Taką historię jako ginekolog słyszę w gabinecie bardzo często. Pacjentka przez lata zdążyła uznać ból za normę. A potem okazuje się, że miesiączkom towarzyszą także omdlenia, wymioty, ból podczas współżycia albo trudności z zajściem w ciążę. Kobietki… To nie jest „normalne”.

To prawda, że ból podczas okresu jest częsty. Ponad połowa miesiączkujących kobiet odczuwa go przez jeden lub dwa dni w miesiącu. Częste nie znaczy jednak, że każdy ból jest czymś, z czym trzeba się pogodzić. Miesiączka nie powinna co miesiąc wyłączać Cię z życia, zmuszać do pozostania w łóżku ani sprawiać, że planujesz pracę, naukę i wyjazdy wokół kilku dni cierpienia.

Za bardzo bolesnymi miesiączkami może stać naturalna, ale nasilona reakcja macicy. Ale przyczyną bywa też endometrioza, adenomioza, mięśniak, torbiel jajnika, stan zapalny lub inny problem wymagający diagnostyki. I tego nie wolno ignorować.

Przeczytasz tutaj:

• Bardzo bolesne miesiączki: kiedy ból przestaje być „normalny”?

• Dlaczego miesiączka boli?

• Pierwotne i wtórne bolesne miesiączkowanie: czym się różnią?

• Endometrioza a bolesny okres

• Adenomioza: źródło bólu jest w ścianie macicy

• Mięśniaki macicy też powodują bolesne okresy

• Torbiel jajnika: gdy ból jest wyraźnie jednostronny

• Zapalenie przydatków: ból, gorączka i upławy

• Bolesne miesiączki po 40. roku życia

• Jak szuka się przyczyny bolesnych miesiączek?

• Bolesna miesiączka – kiedy iść do lekarza?

• Możliwi winowajcy bardzo bolesnych miesiączek: podsumowanie

Bardzo bolesne miesiączki: kiedy ból przestaje być „normalny”?

Nie istnieje jedna liczba w skali od 0 do 10, po której przekroczeniu ból automatycznie staje się „nieprawidłowy”. Każda z nas odczuwa go inaczej. Dla lekarza liczy się przede wszystkim to, co przez ten ból tracisz: sen, pracę, naukę, spotkania czy możliwość normalnego funkcjonowania.

Sprawdź, czy podczas miesiączki:

• możesz normalnie pracować lub uczyć się,
• budzisz się z powodu bólu,
• musisz rezygnować ze spotkań i aktywności,
• potrzebujesz coraz większych dawek leków,
• wymiotujesz, mdlejesz albo czujesz bardzo silne osłabienie,
• ból trwa dłużej niż samo krwawienie,
• dolegliwości z każdym miesiącem się nasilają.

Jeśli ból jest łagodny, trwa krótko i ustępuje po odpoczynku lub standardowym leczeniu, zazwyczaj nie świadczy o chorobie. Jeżeli natomiast co miesiąc wyłącza Cię z życia, zasługuje na diagnostykę.

Dlaczego miesiączka boli?

W czasie miesiączki macica kurczy się, aby usunąć złuszczającą się błonę śluzową, nazywaną endometrium. W tym procesie uczestniczą prostaglandyny. Są to związki chemiczne produkowane przez organizm, które między innymi pobudzają skurcze mięśnia macicy i nasilają reakcję zapalną.

Im wyższe stężenie prostaglandyn, tym mocniejsze mogą być skurcze. Na krótki czas zmniejsza się wtedy dopływ krwi i tlenu do mięśnia macicy, co odczuwasz jako ból w podbrzuszu. Prostaglandyny działają nie tylko na macicę. Mogą również pobudzać jelita, dlatego podczas okresu niektóre kobiety mają biegunkę, nudności, bóle głowy, poty albo osłabienie.

Typowy ból miesiączkowy:

• zaczyna się kilka godzin przed krwawieniem lub wraz z nim,
• jest najsilniejszy w pierwszej dobie,
• zwykle słabnie w ciągu 1–3 dni,
• ma charakter skurczowy,
• może promieniować do dolnej części pleców i ud.

Jeśli ból pojawia się wiele dni przed okresem, trwa po zakończeniu krwawienia albo występuje również między miesiączkami, trzeba poszukać innej przyczyny.

Pierwotne i wtórne bolesne miesiączkowanie: czym się różnią?

W dokumentacji medycznej możesz spotkać określenie „dysmenorrhea”. Brzmi technicznie, ale oznacza po prostu bolesne miesiączkowanie.

Wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje tego problemu:

Pierwotne bolesne miesiączkowanie	Wtórne bolesne miesiączkowanie
Nie wynika z widocznej choroby narządów rodnych	Jest związane z chorobą lub zmianą w obrębie miednicy
Często zaczyna się w okresie dojrzewania	Może pojawić się po latach bezbolesnych miesiączek
Ból pojawia się tuż przed krwawieniem lub na jego początku	Ból może zaczynać się kilka dni przed okresem
Zwykle słabnie po 1–3 dniach	Może narastać w czasie miesiączki i trwać po niej
Pomiędzy miesiączkami zwykle nie ma dolegliwości	Ból może występować także podczas współżycia, wypróżniania lub poza okresem

Pierwotne bolesne miesiączkowanie może być bardzo dokuczliwe, mimo że w badaniu i USG nie znajdujemy nieprawidłowości. Nie oznacza to, że „przesadzasz”. Taki ból wynika przede wszystkim z silnej reakcji na prostaglandyny.

Przy wtórnym bolesnym miesiączkowaniu ważne jest odnalezienie i leczenie przyczyny. Samo przyjmowanie kolejnych tabletek przeciwbólowych może na jakiś czas złagodzić objawy, ale nie odpowie na pytanie, dlaczego miesiączki zaczęły boleć.

Endometrioza a bolesny okres

Endometrioza dotyczy według Światowej Organizacji Zdrowia około 10 procent kobiet w wieku rozrodczym, czyli około 190 milionów kobiet na świecie. W tej chorobie tkanka podobna do błony śluzowej macicy rozwija się poza jej jamą, na przykład w okolicy jajników, otrzewnej, jelit lub pęcherza.

Bardzo bolesne miesiączki są jednym z najbardziej charakterystycznych objawów endometriozy, ale nie jedynym. Podejrzenie endometriozy może wzbudzać:

• ból rozpoczynający się przed miesiączką,
• ból, który z czasem staje się coraz silniejszy,
• bolesne współżycie, szczególnie przy głębokiej penetracji,
• ból odbytu lub ból podczas wypróżniania w czasie okresu,
• dolegliwości przy oddawaniu moczu nasilające się podczas miesiączki,
• przewlekły ból miednicy,
• trudności z zajściem w ciążę.

---

Sprawdź też:
Endometrioza: co to za choroba? Wyjaśnia lekarz ginekolog

---

Natężenie bólu nie zawsze odpowiada rozległości zmian. Niewielkie ogniska mogą powodować bardzo silne dolegliwości, a rozległa endometrioza bywa wykrywana u kobiety, która wcześniej nie odczuwała charakterystycznego bólu.

Ważne byś wiedziała także, że prawidłowe podstawowe USG nie wyklucza każdej postaci endometriozy. Badanie może uwidocznić między innymi torbiele endometrialne jajników i niektóre głębokie zmiany, ale powierzchowne ogniska mogą pozostać niewidoczne. Dlatego wynik badania zawsze trzeba zestawić z Twoimi objawami i dokładnym wywiadem.

Adenomioza: źródło bólu jest w ścianie macicy

Adenomioza jest często mylona z endometriozą. Choroby mogą dawać podobne objawy i występować jednocześnie, ale nie są tym samym.

W adenomiozie tkanka podobna do endometrium znajduje się w mięśniowej ścianie macicy. Macica może stać się powiększona i tkliwa, a jej skurcze bardziej bolesne. Charakterystyczne są bardzo obfite miesiączki, skrzepy, uczucie ciężaru w podbrzuszu oraz ból, który z wiekiem staje się coraz mocniejszy.

Co może wskazywać na adenomiozę?

Najbardziej typowe połączenie to: silny ból miesiączkowy + obfite lub przedłużające się krwawienie + uczucie rozpierania w podbrzuszu.

Część kobiet zauważa również, że brzuch przed okresem staje się bardziej napięty lub wyraźnie większy. Inne zgłaszają ból podczas współżycia albo tkliwość w podbrzuszu także poza miesiączką.

Adenomiozę częściej rozpoznaje się u kobiet po 35.–40. roku życia, ale może występować również u młodszych pacjentek. Podstawowym badaniem jest zwykle USG przezpochwowe wykonane przez lekarza mającego doświadczenie w ocenie mięśnia macicy. W niektórych sytuacjach pomocny bywa także rezonans magnetyczny.

Mięśniaki macicy też powodują bolesne okresy

Mięśniaki to łagodne guzy rozwijające się z mięśnia macicy. Są bardzo częste, szczególnie po 35. roku życia. Nie każdy mięśniak boli i nie każdy wymaga leczenia.

O objawach decyduje nie tylko wielkość zmiany, ale też jej lokalizacja. Nawet stosunkowo mały mięśniak rosnący w kierunku jamy macicy może powodować bardzo obfite krwawienia. Większy mięśniak rozwijający się na zewnątrz macicy może natomiast wywoływać uczucie ucisku na pęcherz lub jelita, nie powodując silnego bólu podczas okresu.

Mięśniaki mogą odpowiadać za:

• długie i obfite miesiączki,
• krwawienie ze skrzepami,
• ból lub uczucie rozpierania w podbrzuszu,
• częste oddawanie moczu,
• zaparcia,
• niedokrwistość, czyli anemię,
• powiększenie obwodu brzucha.

Jeżeli miesiączkom towarzyszą osłabienie, kołatanie serca, zadyszka, bladość albo wypadanie włosów, oprócz USG może być potrzebna morfologia i oznaczenie ferrytyny. Ferrytyna pokazuje zapasy żelaza w organizmie. Jej poziom może być niski, zanim jeszcze w morfologii pojawi się wyraźna anemia.

Torbiel jajnika: gdy ból jest wyraźnie jednostronny

Torbiel jajnika to zbiornik wypełniony płynem lub inną treścią. Wiele torbieli powstaje w związku z przebiegiem cyklu i samoistnie znika w ciągu kilku tygodni lub miesięcy.

Torbiel nie zawsze powoduje ból. Gdy jednak dolegliwości występują, mogą być odczuwane głównie po jednej stronie podbrzusza. Czasem nasilają się podczas miesiączki, aktywności fizycznej lub współżycia.

Szczególnej uwagi wymaga nagły, bardzo silny i jednostronny ból, zwłaszcza jeśli towarzyszą mu nudności, wymioty, omdlenie lub znaczne osłabienie. Może on wskazywać na pęknięcie torbieli albo skręt jajnika. Skręt oznacza obrócenie się jajnika wokół jego naczyń krwionośnych i wymaga pilnej oceny lekarskiej.

Pamiętaj jednak, że nie każde „kłucie jajnika” oznacza torbiel. Ból po jednej stronie może pochodzić również z jelit, układu moczowego, mięśni albo zmian endometrialnych. Lokalizacja bólu pomaga w diagnostyce, ale sama nie daje rozpoznania.

Zapalenie przydatków: ból, gorączka i upławy

Ból podbrzusza nasilający się podczas miesiączki może być także związany ze stanem zapalnym macicy, jajowodów lub jajników, czyli narządów miednicy mniejszej.

W takiej sytuacji ból często nie jest jedynym objawem. Mogą pojawić się:

• gorączka,
• nieprawidłowe lub nieprzyjemnie pachnące upławy,
• ból podczas współżycia,
• pieczenie przy oddawaniu moczu,
• krwawienie między miesiączkami,
• ból przy ucisku podbrzusza,
• wyraźne pogorszenie samopoczucia.

Ostre zapalenie wymaga szybkiej konsultacji. Nieleczona infekcja może prowadzić do zrostów, przewlekłego bólu miednicy oraz problemów z drożnością jajowodów.

Nie każda infekcja pochwy powoduje zapalenie narządów miednicy. Sam świąd lub pieczenie częściej mogą wskazywać na problem miejscowy. Połączenie bólu podbrzusza, gorączki i nietypowej wydzieliny jest jednak sygnałem, którego nie należy przeczekiwać do następnego cyklu.

Zrosty po cesarce a bolesne miesiączkowanie

Zrosty to pasma tkanki łącznej, które mogą powstać po operacji, cesarskim cięciu, zapaleniu lub w przebiegu endometriozy. Łączą ze sobą tkanki i narządy, które naturalnie powinny swobodnie się względem siebie przesuwać.

Mogą powodować ciągnięcie, kłucie lub ból nasilający się podczas ruchu, współżycia i miesiączki. Zdarza się, że kobieta mówi: „Od cesarskiego cięcia każdy okres boli mnie dokładnie w jednym miejscu”. Taka informacja jest dla lekarza ważna, ale nie przesądza jeszcze, że przyczyną są zrosty.

Zrostów często nie widać w zwykłym USG. Rozpoznanie opiera się na historii przebytych zabiegów, charakterze bólu, badaniu oraz wykluczeniu innych możliwych przyczyn. Operacyjne usuwanie zrostów nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem, ponieważ każda kolejna operacja może prowadzić do powstawania następnych.

Wkładka domaciczna: kiedy ból po założeniu powinien minąć?

Po założeniu wkładki domacicznej przez kilka dni mogą występować skurcze i niewielkie plamienie. W pierwszych miesiącach cykl także może wyglądać inaczej niż wcześniej.

Znaczenie ma rodzaj wkładki:

• wkładka miedziana może nasilać krwawienie i ból miesiączkowy, szczególnie w pierwszych miesiącach,
• wkładka hormonalna zwykle stopniowo zmniejsza obfitość miesiączek i bywa stosowana w leczeniu bolesnych oraz obfitych krwawień.

Ból po założeniu wkładki wymaga kontroli, jeśli jest bardzo silny, nasila się zamiast słabnąć, pojawia się gorączka, nieprawidłowa wydzielina albo obfite krwawienie. Wtedy lekarz powinien sprawdzić między innymi położenie wkładki w USG.

Pilnej konsultacji wymaga także dodatni test ciążowy u kobiety mającej wkładkę, szczególnie w połączeniu z jednostronnym bólem lub plamieniem. Trzeba wtedy wykluczyć ciążę pozamaciczną.

Polipy macicy a obfity okres

Polipy endometrialne to miejscowe rozrosty błony śluzowej macicy. Zwykle kojarzymy je z plamieniami między miesiączkami, krwawieniem po współżyciu, nieregularnymi cyklami lub obfitym okresem. Sam bardzo silny ból nie jest najbardziej charakterystycznym objawem polipa. Jeśli jednak zmiana utrudnia swobodny odpływ krwi z macicy albo współistnieje z innym problemem, mogą pojawić się mocniejsze skurcze.

Polip można podejrzewać w USG przezpochwowym. Czasem lekarz zaleca wykonanie badania w określonej fazie cyklu, kiedy błona śluzowa jest cieńsza i wnętrze macicy łatwiej ocenić. Dokładniejsze informacje może dać sonohisterografia, czyli USG po podaniu niewielkiej ilości płynu do jamy macicy, albo histeroskopia, podczas której wnętrze macicy ogląda się za pomocą cienkiego instrumentu z kamerą.

Zwężenie szyjki macicy a ból podczas miesiączki

Rzadziej przyczyną bolesnych miesiączek jest zwężenie kanału szyjki macicy. Może być wrodzone albo pojawić się po niektórych zabiegach wykonywanych na szyjce. Gdy odpływ krwi miesiączkowej jest utrudniony, macica kurczy się mocniej, próbując usunąć zawartość. Miesiączka może być wtedy skąpa, ale zaskakująco bolesna.

Taki scenariusz rozważa się szczególnie wtedy, gdy ból pojawił się po zabiegu ginekologicznym albo gdy miesiączki stały się jednocześnie mniej obfite i bardziej bolesne.

Bolesne miesiączki po 40. roku życia

Po 40. roku życia cykle mogą zacząć się zmieniać. Okres okołomenopauzalny, czyli perimenopauza, obejmuje lata poprzedzające ostatnią miesiączkę. Owulacje stają się mniej regularne, a krwawienia mogą być krótsze, dłuższe, skąpe lub bardzo obfite.

Nie oznacza to jednak, że każdy nowy ból jest „po prostu menopauzą”.

Jeżeli przez większość życia miesiączki były łagodne, a teraz stały się bardzo bolesne, trzeba sprawdzić między innymi:

• Czy krwawienia są również bardziej obfite?
• Czy pojawiają się skrzepy albo plamienia między okresami?
• Czy brzuch wydaje się powiększony lub napięty?
• Czy występuje ból podczas współżycia?
• Czy dolegliwości utrzymują się poza miesiączką?
• Kiedy wykonywane było ostatnie USG ginekologiczne?

Po 40. roku życia częściej ujawniają się objawy adenomiozy i mięśniaków. Trzeba również ocenić endometrium, czyli błonę śluzową macicy, szczególnie przy nieregularnych lub bardzo obfitych krwawieniach. Zmiany związane z perimenopauzą są powszechne, ale traktuj ich jako automatyczne wyjaśnienie każdej dolegliwości.

Czy bolesny okres może mieć związek z PCOS?

PCOS, czyli zespół policystycznych jajników, jest przede wszystkim zaburzeniem owulacji i gospodarki hormonalnej. Najbardziej charakterystyczne PCOS to długie, nieregularne cykle lub brak miesiączki, objawy nadmiaru androgenów, takie jak trądzik i nadmierne owłosienie, oraz problemy z owulacją.

Bolesne miesiączki nie są głównym objawem PCOS. Po długiej przerwie krwawienie może być obfite i towarzyszyć mu mogą mocniejsze skurcze, ale bardzo silny, powtarzający się co miesiąc ból powinien skłonić do poszukiwania także innej przyczyny.

Można jednocześnie mieć PCOS i endometriozę, adenomiozę albo mięśniaki. Jedno rozpoznanie nie chroni przed innym i nie wyjaśnia automatycznie wszystkich objawów.

---

Sprawdź też:
Jak żyć z PCOS i jakie są możliwości leczenia?

---

Jak szuka się przyczyny bolesnych miesiączek?

Dobra diagnostyka nie zaczyna się od kilkunastu badań wykonywanych „na wszelki wypadek”. Zaczyna się od spokojnej, dokładnej rozmowy.

Podczas wizyty lekarz powinien zapytać:

• kiedy ból pojawił się po raz pierwszy,
• czy miesiączki bolały od początku, czy zaczęły boleć po latach,
• w którym momencie cyklu zaczynają się dolegliwości,
• jak długo trwają,
• gdzie dokładnie boli i dokąd ból promieniuje,
• czy występuje ból podczas współżycia, oddawania moczu lub wypróżniania,
• jak obfite są krwawienia,
• jakie leki stosujesz i czy pomagają,
• czy przebyłaś operacje, cesarskie cięcie lub stany zapalne,
• czy planujesz ciążę albo masz trudności z zajściem w ciążę.

Warto przez 2–3 cykle prowadzić prosty dzienniczek. Zapisuj dzień rozpoczęcia bólu, jego natężenie od 0 do 10, przyjęte leki, obfitość krwawienia i objawy dodatkowe. Taki zapis bywa bardziej pomocny niż ogólne stwierdzenie: „zawsze bardzo boli”.

Jakie badania mogą być potrzebne?

Zakres diagnostyki dobiera się indywidualnie. Najczęściej obejmuje:

• badanie ginekologiczne,
• USG przezpochwowe, a u pacjentek, u których nie można go wykonać, USG przez brzuch,
• test ciążowy, jeśli istnieje możliwość ciąży,
• morfologię i ferrytynę przy obfitych miesiączkach,
• badania w kierunku infekcji, jeśli występują upławy, gorączka lub ból podczas współżycia,
• dokładniejsze USG w kierunku endometriozy lub adenomiozy,
• rezonans magnetyczny w wybranych przypadkach,
• histeroskopię przy podejrzeniu zmian w jamie macicy.

Nie w każdej sytuacji potrzebne są wszystkie te badania. Wynik USG również nie powinien być oceniany w oderwaniu od dolegliwości. Jeśli Twoje objawy są charakterystyczne, a podstawowe badanie nie pokazuje przyczyny, nie oznacza to, że „nic Ci nie jest”.

Bolesna miesiączka – kiedy iść do lekarza?

Umów planową konsultację ginekologiczną, jeśli:

• ból regularnie utrudnia Ci normalne funkcjonowanie,
• miesiączki stają się coraz bardziej bolesne,
• ból pojawił się dopiero po kilku lub kilkunastu latach miesiączkowania,
• leki przestały działać albo musisz przyjmować ich coraz więcej,
• krwawienia są bardzo obfite lub trwają ponad 7 dni,
• występują duże skrzepy,
• odczuwasz ból podczas współżycia, wypróżniania lub oddawania moczu,
• masz plamienia między miesiączkami,
• starasz się o ciążę bez powodzenia,
• ból utrzymuje się także poza miesiączką.

Kiedy potrzebna jest pilna pomoc?

Nie czekaj wtedy na planową wizytę, jeżeli pojawi się:

• nagły, bardzo silny lub jednostronny ból,
• ból połączony z omdleniem, silnymi zawrotami głowy lub znacznym osłabieniem,
• gorączka i nasilony ból podbrzusza,
• dodatni test ciążowy wraz z bólem lub krwawieniem,
• krwawienie tak obfite, że przemaczasz podpaskę lub tampon co godzinę przez kilka kolejnych godzin,
• silny ból z wymiotami, który wyraźnie różni się od typowych dolegliwości miesiączkowych.

W takich sytuacjach trzeba wykluczyć między innymi ciążę pozamaciczną, skręt jajnika, pęknięcie torbieli, ostre zapalenie lub znaczne krwawienie.

Możliwi winowajcy bardzo bolesnych miesiączek: podsumowanie

Możliwa przyczyna	Co może na nią wskazywać?
Pierwotne bolesne miesiączkowanie	Ból od pierwszych lat miesiączkowania, najsilniejszy w pierwszym dniu, bez dolegliwości między okresami
Endometrioza	Ból przed miesiączką i w jej trakcie, ból podczas współżycia, wypróżniania lub oddawania moczu, trudności z zajściem w ciążę
Adenomioza	Bardzo bolesne i obfite miesiączki, skrzepy, uczucie ciężaru, rozpierania lub powiększenia brzucha
Mięśniaki macicy	Obfite i długie krwawienia, skrzepy, ucisk na pęcherz lub jelita, anemia
Torbiel jajnika	Ból głównie po jednej stronie, nasilenie podczas ruchu lub współżycia, nagły ostry ból przy powikłaniach
Zapalenie narządów miednicy mniejszej	Ból podbrzusza, gorączka, upławy, ból podczas współżycia, krwawienia między miesiączkami
Zrosty po operacji lub cesarskim cięciu	Ciągnięcie lub kłucie w jednym miejscu, ból po zabiegu, nasilenie przy ruchu lub współżyciu
Wkładka domaciczna	Nasilenie bólu i krwawienia po założeniu, zwłaszcza przy wkładce miedzianej
Polip endometrialny	Plamienia między miesiączkami, krwawienia po współżyciu, obfity lub nieregularny okres
Zwężenie kanału szyjki macicy	Skąpa, ale bardzo bolesna miesiączka, zwłaszcza po zabiegu na szyjce macicy
Zmiany okresu okołomenopauzalnego	Nowy ból po 40. roku życia, zmiana długości cyklu, obfitości i charakteru krwawienia
PCOS	Nieregularne cykle, brak owulacji, trądzik, nadmierne owłosienie, czasem obfite krwawienie po dłuższej przerwie

Pamiętaj: objawy mogą się nakładać. Możesz jednocześnie mieć więcej niż jedną przyczynę, na przykład adenomiozę i mięśniaki albo PCOS i endometriozę. Tabela pomaga uporządkować sygnały, ale nie zastępuje badania i rozmowy z ginekologiem.

Nie porównuj też swoich dolegliwości z bólem mamy, siostry czy koleżanki. To, że silne miesiączki występują w rodzinie, nie oznacza automatycznie, że wszystko jest w porządku. Wizyta u ginekologa nie służy wyłącznie wykluczeniu choroby. Jej celem jest również znalezienie rozwiązania, dzięki któremu okres przestanie oznaczać kilka straconych dni w każdym miesiącu.

---

Autorka: dr Agnieszka Osińska, specjalista ginekolog-endokrynolog. Specjalizuje się w ginekologii, doborze nowoczesnej antykoncepcji, endokrynologii ginekologicznej, prowadzeniu ciąży i leczeniu niepłodności. Jako endokrynolog pomaga również w problemach z hormonami tarczycy i wykonuje zabiegi ginekologii estetycznej.